ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ

Γενικές συζητήσεις για τον καιρό και το κλίμα!

Aναφορά "Τζουρας"(1 Ioύνη)

Δημοσίευσηαπό nNoe » Κυρ 02 Ιουν 2013, 13:58

Α π όλες τις περιγραφές της κόλασης ,καμμία δεν με τρόμαξε ,όσο μια που έλεγε πως κανείς δε βλέπει το πρόσωπο του άλλου.Κανείς δεν μπορεί να πάρει παρηγοριά απ τον 'άλλον,κανείς δε μπορεί να πάρει και να δώσει τίποτα απολύτως.Μια εικόνα δυο πλασμάτων πλάτη με πλάτη να μη μπορεί κανένα να στρέψει το προσωπό του στο άλλο,έφτανε να νιώσω ρίγος.Και ύστερα άρχισε μια ύσηχη βροχή,πρώτη μέρα του καλοκαιριού,Σαββάτο απόγευμα κ άκουγα τις στάλες μια μία μέσα μου να καθίζουν τη στάχτη στα πνευμόνια μου και τη σκόνη στις φλέβες μου.Ενιωσα την επιθυμία να δω το αίμα μου,μα σύχασα βλεποντας τις εικόνες στην Ταξίμ.Δεν καταλάβα γρι απ όσα λέγανε στον βρεγμένο δρόμο οι μαύροι,μα κάτι μου λεγε πως καλύτερα .Οταν ενας ηλικιωμενος με σταμάτησε και μου ζήτησε 2 ευρώ,του δωσα οσα ψιλά είχα μα εκρυψα το δεκάευρο.Μπορεί να χαθεί ο παράδεισος για δέκα ευρώ? Ναι,.Μπορεί.Μετάνιωσα,αλλά ηταν αργά.Το σουρουπο στη πόλη έκατσε πλατη με τη πλάτη μου.Δεν ειχα πεθάνει όμως.Ζούσα .Ειχα τη φωτογραφική μαζι μου,όλο τ απόγευμα.

Εικόνα

Εικόνα

Εικόνα

Εικόνα
*nNoe*

http://armenistis87b.blogspot.com/

"Ιn Hellasweather,we trust"
Άβαταρ μέλους
nNoe
 
Δημοσιεύσεις: 2071
Εγγραφή: Τετ 30 Μαρ 2011, 8:17
Τοποθεσία: ΑΘΗΝΑ(ΚΥΨΕΛΗ)

"αναφορά αυτονόητη"

Δημοσίευσηαπό nNoe » Κυρ 30 Ιουν 2013, 13:35

ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ
Ματιασμένος θα φύγει .Με καρφίτσες στις ζέστες του,με σιωπές στις δροσιές του,με θυμό στις καλωσύνες του. Ηταν ένας αυτονόητος Ιούνιος ,πιστός στο ραντεβού του,αδιάφορος για την απουσία όλων όσων παρεβρίσκονταν μεν,αλλά έλειπαν δε.Στα συννεφα της τελευταίας μέρας του εκρυψε το μυστικό που βρίσκεται η ζωή,διαιώνισε τον τίτλο του βιβλίου του Κούντερα "Η ζωη ειναι αλλού" και σ οσους ισχυρίστηκαν οτι το θυμηθηκαν και δε το ξέχασαν ,απάντησε μ ένα απλό χαμόγελο ελεύθερης μετάφρασης..

14:00 ( προς βορεια και προς δυτικα)

Εικόνα

Εικόνα

ΑΝΕΜΟΙ
Τον χειμώνα δε μπορουσαμε ,την Ανοιξη ξεχαστήκαμε,ηρθαμε τώρα και δεν ξέρουμε να κάνουμε τίποτα αλλο ,εκτος απο το να υπάρχουμε οπως μπορούμε.Εσείς?Για την υπογραφη "Βοριαδες"

ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑ

Δε θα δώσει ποτέ σημασία σ όποιον την κατέγραψε,την είδε η την ένοιωσε.Ασελγουν ολοι πάνω της ,αλλα δε την αγγίζει τίποτα.Στους 28c@hotmail.com ξανά μετα απο χρόνια.

ΣΧΟΛΙΑ


[youtubenew]http://youtu.be/Sk6kT2zQ7QY[/youtubenew]
*nNoe*

http://armenistis87b.blogspot.com/

"Ιn Hellasweather,we trust"
Άβαταρ μέλους
nNoe
 
Δημοσιεύσεις: 2071
Εγγραφή: Τετ 30 Μαρ 2011, 8:17
Τοποθεσία: ΑΘΗΝΑ(ΚΥΨΕΛΗ)

Re: "ΑΝΑΦΟΡΑ ΠΟΛΕΜΟΥ"

Δημοσίευσηαπό Maria K » Κυρ 30 Ιουν 2013, 16:35

nNoe έγραψε:ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ
Ο πόλεμος ξεκίνησε εδω και αρκετό καιρό ,αλλά πλέον όλος ο αστικος ιστος ειναι μια πολεμική ζώνη στο κόκκινο και τα λαθη δε συγχωρουνται. Δεν ειναι μονο η ζεστη,δεν ειναι μόνο ο Νοτιας,δεν ειναι μονο η σκονη,δεν ειναι μονο τα μικροσωματιδια,δεν ειναι μονο η θερμομολυνση απο ac σε ΙΧ και κτιρια ,που ανεβαζει τον πηχη δυσφορίας.Ειναι και η γνωση οτι πολλα νοσοκομεια εχουν πλεον ελειψεις ,πολλα νοικοκυριά δεν έχουν την πολυτελεια για ανετη κ αφθονη χρηση ηλκετρικης ενεργειας .Ολα αυτα υπογραμμίζουν με τα πιο μελανά χρώματα για την Αθηνα το καλοκαιρινό της μέλλον και κάνουν τους συναγερμους αυτοπροστασίας να ειναι πανω απο το κόκκινο.Δυστηχως ,στην μονιμα αυτη εκτακτη κατάσταση ,μονοι μας ο καθενας πρεπει να ειναι σε θεση να προστατεψει τον ευατο του και να μη περιμενει τπτ απο καμια πηγη ενημερωσης.Καμια απο τις διαθεσιμες πηγες δε συνυπολογιζει ολες αυτες τις αιτιες και πλειστες αυτων παραμενουν σ ενα επιπεδο προειδοποιησς βαση θερμοκρασιας ,πραγμα το οποιο εχει πανυγηρικα καταριφθει σαν μοναδικο μετρο αξιολογησης μιας επικινδυνης καταστασης .Αγνωστος αριθμος νεκρων περυσι ( κ οχι μονο πευρσι ),δε θα καταγραφτει ποτε σαν θυματα ενος παρατεταμενου κοκτεηλ δυσφοριας ζεστης υγρασιας.Καρδιοπαθειες,αναπνευστικα κ αλλα προβληματα αποβαινουν μοιραια.Δεν χρειαζονται,επαναλαμβανω ΔΕΝ χρειαζονται συνθηκες επισημου καυσωνα για να παρει κανεις οσα μετρα μπορει.Χρηση AC οποιος μπορει λογω ρευματος.Μη κοιτατε τον μηνα εξω κ επειδη δεν ειναι Ιουλιος δεν αναβετε.Μη κανετε ασκησεις θαρρους και αντοχης.Συχνα ντους,αποφυγ πεζοποριας μεσα στο κεντρο .ΑΝ υπαρχει λογος,παντα απο σκιερα μερη.Αν ζοριστειτε ,μπειτε μεσα σ εισοδους πολυκατοικιων ή κατεβειτε στα υπογεια τους.Χρηση στοων ,επισης ειναι επιθυμητη ,οπου μποριε να καναλιζεται ενα ρευμα αερα.Νερο φουλ και καλο ειναι να υπαρχουν και μασκες οξυγονου η απλες νοσοκομειακες αναλογα την ημερα και τις συνθηκες.Φυτα σε βεραντες ,μην τις αφνετε τις βεραντες γυμνες.Τα φυτα βοηθανε πολυ στο πολυ τοπικο μικροκλιμα.Δυσκολο να πεις στους ανθρωπους που μενουν στο κεντρο αφηστε πορτες και παραθυρα αναοιχτα ολη νυχτα.Πολυ δυσκολο πλεον.Παρ ολα αυτα οποιος μπορει ας το κανει και το πρωι κλεισιμο ολα.Επισης μπολακια με νερο οπου βρουμε για τ αδεσποτα η για τα πουλια.Επισης εχουμε το νου μας σε ηλικιωμενους στη πολυκατοικια.Επισης μη διστασετε να καλεσετε βοηθεια για οτι δηποτε προβλημα εχετε .Ειδικα η ζαλη ειναι υπουλο πραμα.Επαναλαμβανω.ΜΗΝ πρεριμενετε απο κανενα μεσο ενημερωσης και υπηρεσιας να σας πουνε οτι εχουμε επισημα καυσωνα και πρεπει να προστατευτουμε.Αυτοι μετρανε θερμοκρασιες,.,.,εμεις ....ΖΩΕΣ!~

(σκληρος πυρηνας FKP)

[youtubenew]http://youtu.be/HJgL5kGYR5w[/youtubenew]


LIKE!
Μαρία Καββαδία
Αθήνα, Αργυρούπολη-σύνορα Ηλιούπολης, 120μ


Και που είσαι χιονοσύννεφο εμένα τι με νοιάζει
Αφού το μόνο που μπορείς είν’ το τρελό αγιάζι.
Άβαταρ μέλους
Maria K
 
Δημοσιεύσεις: 3062
Εγγραφή: Τετ 06 Απρ 2011, 19:01
Τοποθεσία: ΑΘΗΝΑ (Αργυρούπολη-Ηλιούπολη)

Re: ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ

Δημοσίευσηαπό Nick Gkikas » Κυρ 07 Ιούλ 2013, 16:15

Μερικές φορές σκέφτομαι τί να είναι άραγε καλύτερο: Να ταξιδεύεις για να γνωρίσεις καινούργιους τόπους, καινούργιους ανθρώπους, καινούργιες ιδέες, διαφορετικούς ουρανούς, ή μήπως μπορεί απλά να ταξιδέψεις κάποτε σε ένα μπαλκόνι, παρατηρώντας τα ρεύματα, τις δίνες του αέρα όπως αυτές γυρνούν από τόπο σε τόπο κουβαλώντας εικόνες, μυρωδιές, ήχους και αυτήν την μάταιη και απεγνωσμένη ζωή των συννέφων...
Ψάξε μονοπάτι απάτητο, απ τα βλέφαρα διώξε τον ύπνο,
Φιλα τους προδότες σου στο δείπνο, χάραξε πορεία για το Άρρητο....
Άβαταρ μέλους
Nick Gkikas
Site Admin
 
Δημοσιεύσεις: 1683
Εγγραφή: Τρί 22 Μαρ 2011, 1:11
Τοποθεσία: Ηλιούπολη Αττικής 150μ και Ζάρακες Ευβοίας 160μ

"Ισα που φυσάει"

Δημοσίευσηαπό nNoe » Σάβ 13 Ιούλ 2013, 23:39

Ξέρεις πως πάνε αυτά.....υποθέτω δλδ πως ξέρεις....όλοι ξέρουν πως πάνε αυτά...έτσι νομίζω,ότι όλοι ξέρουν.Ερχεται ένα βράδυ και έχουν φύγει όλοι,έχουν κλείσει όλες σου οι ανοιχτές σελίδες ,έχουν χαθεί άνθρωποι απο τη ζωή σου,έχεις χαθεί εσυ για τη ζωή τους .Ξέρεις.,.κ ο κοσμος γυρω σου συνεχίζει να ζει τη ζωη του ,τα αμάξια,οι φωνές τα βογγητά,τα γέλια ,οι βρισιές.Ξερεις ,ολα αυτα....μπλα μπλα,μπλα....

Κ είναι αυτό το "ισα που φυσάει " του Ιούλη,που το βλέπεις στα φύλα απ το νυχτολούλουδο η ανοιγμένη μπύρα και η καρδιά σου που χτυπάει κανονικά ,μετρώντας τους χαμένους της σφυγμούς,τις ταχυκαρδίες της,τις βραδυκαρδιες της όλα αυτα τα χρόνια και στα κανει σουμα και στα βγάζει ολα μαζι ,εεεε.....χμμμ...124 και στο ανακοινώνει.Και μένεις μαλάκας.Λες τι να το κάνω ?Και δεν σου απαντάει.Σα να σου χει θυμωσει που δε πονάει και δε χανει σφυγμούς πια, που δε πηγαινει σα τρελλη ,που δε φοβαται να χτυπησει....κ αναρωτιέσαι,αν τελικα φτιάχτηκε για να συμπεριφερεται σα τρελλη και αν ολες οι καρδιες ,ειναι πιθανον τρελες σα τη δικιά σου.Αλλα δεν υπαρχει κανεις να σου απαντήσει σ αυτό το ηλιθιο ερωτημα κ ετσι συνεχιζεις να κοιτας το "ίσα που φυσάει "του Ιούλη.

Και τ αγαπάς.Ετσι ξαφνικά .Αυτο το "ισα που φυσάει".Κ καρδιά σου δλδ ,ξαφνικά ,τ αγαπάει.Της είναι αδύνατο να μείνει ύσηχη.Ειναι τρελή κ απλα στο ανακοινώνει οτι τ αγαπάει.Θυμήθηκε οτι τ αγαπούσε πάντα.Οταν πέθαινες και η γιαγια σου στιψε τα λεμόνια στο στομα...ε? Ιουλης ήτανε ....17.Θυμάται τα φύλα ης λεμονιάς.Ισα που τα φύσαγε ο ζεστός άνεμος.Τα ίδια φύλα της μάνας σου της Λεμονιάς,που ίσα που τα φύσηξε και έπεσαν.Παλι Ιουλης .Πάλι 17.Και την Αγια Μαρίνα .Που θα αγαπάει τις λεμονιές και τις μανάδες των όμορφων κοριτσιών και θα φτάνει που ίσα που θα τις φυσάει κ αυτές θα γέρνουν λικνιζοντας χρόνια γεμάτα όξινα αρώματα και διαυγείς πίκρες.

Ξέρεις πως πανε αυτά...ε? Νομίζω δλδ πως ξέρεις...υποθέτω.Δε μπορώ να μαι και σίγουρος.Κανείς δεν μπορεί να ναι σίγουρος αυτην την εποχή .Ειναι μια παράξενη εποχή,πιστευω θα συμφωνείς.Κια όλοι νομίζουν πως φυσάει πολύ.Και προσπαθυουν να κρατηθούν απο κάπου.Και ίσως να φυσάει κιόλα,εδω που τα λεμε.Καθε μέρα οι δρόμοι ειναι γεμάτοι απο φυλλα "νόμιζα πως θα ηταν σταθερό,,," νόμιζα πως άξιζε"..."΄'ηθελα να αντέξει"..."πίστευα πως τ αξιζα"..."ενιωσα τόσο προσδωμένος"..."έμοιαζε σίγουρο,αλλα τελικά δεν ήταν"..."ποιος ειμαι εγω που νομιζα στ αλήθεια ότι"....."Καθε μερα οι δρόμοι ειναι γεμάτοι απο φύλα απο ζωές που ξεχάστηκαν ,θαφτηκαν,κρεμάστηκαν....Ετσι νομιζουν όλοι ,λοιπον..πως φυσάει πολύ.Αλλα η δικιά μου καρδιά,ειναι σιγουρη πως αποψε ειδικά " ισα που φυσάει"......και τ αγάπησε...... αυτο το "ισα ",τοσο τ αγαπησε , που λες πως απ αυτο κρέμεται ολη της η ζωη...λες πως αμα σταματήσει να φυσάει θα πεθάνει το επόμενο λεπτό....
[youtubenew]http://youtu.be/XiaHjUOLPtM[/youtubenew]
*nNoe*

http://armenistis87b.blogspot.com/

"Ιn Hellasweather,we trust"
Άβαταρ μέλους
nNoe
 
Δημοσιεύσεις: 2071
Εγγραφή: Τετ 30 Μαρ 2011, 8:17
Τοποθεσία: ΑΘΗΝΑ(ΚΥΨΕΛΗ)

Re: ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ

Δημοσίευσηαπό valkanios agrotis » Τρί 16 Ιούλ 2013, 10:44

πόσο κοντινό μου το νιώθω, βιωματικά αληθινό.Σε ευχαριστώ για αυτές τις γραμμές που πάνω τους ξεκουράζεται η ψυχή μου..
valkanios agrotis
 

"409 Ασπασία"

Δημοσίευσηαπό nNoe » Πέμ 25 Ιούλ 2013, 18:46

Βρισκόμαστε στην Πλάκα ,μια μερα του Ιούλη.Για την ακριβεια βρισκόμαστε κάτω απο τον καυτό ήλιο της Πλάκας στην Αθήνα .Και πεινάμε.Νιώθουμε τον ζεστό άνεμο ,ακούμε το γουργουρητο της κοιλιάς μας και τα τζιτζίκια που που εχουν ξεκουφάνει την πλάση με το αιτημά τους να ζευγαρώσουν.Και ξαφνικά κρατάμε στα χέρια μας,ενα ζεστό σουβλάκι πίτα γύρο.Η πίτα είνα αλάδωτη ,έχει αρπαξει ελαφρά στα κάρβουνα, ο γύρος ειναι φρέσκος και μοσχομυρίζει,η ντομάτα ειναι κατακόκκινη και αυθεντική,το κρεμύδι ζουμερό και το τζατζίκι φρέσκο σαν αυτό που φάγαμε το Πάσχα απο τα χεράκια της ξαδέρφης μας.Α! Επίσης έχει και λίγο κόκκινο πιπέρι παραπάνω.Το τρώμε μπουκιά τη μπουκιά και το φχαριστιόμαστε όσο τίποτα.Είναι τέλειο.Είναι αυτό που θέλαμε.Και το τρωμε με όρεξη και βουλιμία.Και τότε διψάμε.Θέλουμε μια μπύρα.


Βρισκόμαστε στην Ακρόπολη απο κάτω ,σε μια ελιά αραχτοί.Και έχουμε στα χέρια μας,ενα μπουκάλι παγωμένης μπύρας.Τόσο παγωμένης ,σχεδόν τσαφωμένης(με κρύσταλάκια πάγου).Ποτήρι δεν έχουμε .Πίνουμε απο το μπουκάλι.Γουλιά τη γουλιά νομίζουμε οτι αυτη η πουτάνα η μπύρα θα μπορούσε να είναι το νέκταρ των θεών.Τόσο πολυ τη γουστάρουμε.Η μπύρα τελειώνει πριν ζεσταθεί και μείς σκεφτόμαστε πως τα πράγματα ,για καποιο λόγο ,πανε ακριβώς οπως τα θέλουμε.Και κει που έχουμε σκάσει ενα χαμόγελο ευτυχίας και το αεράκι μας χαιδευει τα μαλλιά,και η ματιά μας απλώνεται πανω απο τη πρωτεουσα σε κάθε κατευθυνση,σκεφτόμαστε ,το εξης .." α ρε να χαμε και μια γκόμενα τώρα."


Βρισκόμαστε στο ίδιο σημείο που ειμασταν και πριν.Κατω απο την ελια,κάτω απο την Ακρόπολη και έχουμε πιεί την πιο γαμάτη μπύρα που έχουμε πιει ποτέ και έχουμε αρχίσει να θελουμε γυναίκα.Και ξαφνικά σκάει εκει αναμεσα απο τις πετρες τις Αρχαιες και τις ελιές η Ασπασία .Θεογκόμενα.Στην αρχη δε καταλαβάινουμε ποια ειναι,γιατι δεν ειναι και συνηθισμενό πραμα να σκαει μια τυπισα με χιτωνα λευκό και διαφανο που αφηνει να διαγραφονται απο κατω τα στηθια της οι ρογες της οι μηροι της τα γονατα της ,σανδάλια ,κότσο τα ξανθα της μαλιά,και να μυριζει αγριόσκινα και γιασεμιά.Μόλις όμως μας πλησιάζει ,μας κοιταζει στα μάτια με το πιο προκλητικο δυεισδητικό και συνάμα άγριο και ξεσηκωτικό βλέμμα κάθεται δίπλα μας,μας πιανει το μπούτι και μας λεει στα αυτι....με τα πιο κόκκινα χείλα που ειδαμε ποτε.,..." :

"θα σε γαμήσω οπως δε γαμησα ποτε τον Περικλή,αρκει να μου απαντησεις σ ενα ερωτημα".... tότε Και μονο τοτε.... αντιλαμβανόμαστε οτι αφενός η μπύρα κάτι άλλο ειχε εκτος απο κριθαρι,και εμεις για καποιο λογο ζουμε τα ανομολόγητα....


Ειπαμε που βρισκομαστε ετσι?Κατω απο την Ακροπολη ,κατω απο την Ελιά ,εχουμε φαει το σουβλάκι μας,εχουμε πιει τη μπύρα μας,θέλαμε να γαμήσουμε,και μαζί μας ειναι η Ασπασία του Περικλή,ετοιμη ν απατησει το φαντασμα του αντρα της ,αν της απαντήσουμε μια ερωτηση! Μονο μια!! Λεμε κ εμεις τοτε ...με υφος λιγωμενο..."τι ερωτηση ?οτι ερωτηση θες,,οτι απαντηση...πια απαντηση θες?σε ποια ερωτηση ?καντηνε".Το οτι η Ασπασια εχει πεθανει εδω και κατι χιλίαδες χρόνια δεν μας απασχολεί καθόλου.Τοσο πολυ θελουμε να την παρουμε.Και η Ασπασια προχωράει στο ερωτημά της :

-" ποια ειναι η μεση τιμη θερμοκρασιας στην επιφανεια του αστεροειδη " 409Ασπασια" που ανακαλύφθηκε το 1895 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά και ονομαστηκε ετσι προς τιμήν μου ????"

-Μα.....μα,,αυτο ειναι γνωστο ψελίζουμε!!! Κ οχι μονο αυτο,αλλα κ αλλα πολλα!! Η διάμετρος της Ασπασίας υπολογίσθηκε σε 161,6 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 4,42 τετράκις εκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. O φασματικός τύπος της είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,061 (από δεδομένα του IRAS). Η Ασπασία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 9 ώρες και 1 λεπτό. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 100 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.!!!!!!!!!!!


Βρισκόμαστε στη Κυψέλη.Στον πέμπτο οροφο.Βράζουμε στους 34 c μεσα στο σπιτι και εχουμε ανοιξει το ac.Εχουμε παρει εναν εσπρεσο φρεντο απο τη πλατεία ,γιατι οι φίλοι μας ,δε μας κανουν δωρο την επρεσιερα που θέλουμε διακαως τοσο καιρο τωρα.Απεναντί μας ,στο απεναντι μπαλκονι εχουμε ενα τυπο που βγαινει και σκουπιζει τις αδειες βερνατες του ,φορωντας ενα μαυρο σωβρακο,ενα μαυρο φανελακι,εχει τριχες παντου ,ιδρωνει και τον λενε Περικλη.Ανοιγουμε τη πορτα μας και καθομαστε απεναντι του του ωστε να μας δει.Μολις μας δει του φωναζουμε με οση δυναμη εχουμε :

-ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΕΙΣ ΑΣΤΕΡΟΕΙΔΗΣ ΠΟΤΕΕΕ ΡΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ --ΠΟΤΕΕΕΕΕΕΕ ΠΑΠΑΡΑ......Ε ΠΑΠΑΡΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ

Εικόνα

*Η Ασπασία (Aspasia) είναι ένας πολύ μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,62,Η Κύρια Ζώνη των Αστεροειδών είναι περιοχή ανάμεσα στις τροχιές του Άρη και του Δία στην οποία εντοπίζονται οι περισσότεροι αστεροειδείς του ηλιακού συστήματος.
*nNoe*

http://armenistis87b.blogspot.com/

"Ιn Hellasweather,we trust"
Άβαταρ μέλους
nNoe
 
Δημοσιεύσεις: 2071
Εγγραφή: Τετ 30 Μαρ 2011, 8:17
Τοποθεσία: ΑΘΗΝΑ(ΚΥΨΕΛΗ)

Re: "409 Ασπασία"

Δημοσίευσηαπό GiorgosP » Πέμ 25 Ιούλ 2013, 22:15

nNoe έγραψε:Βρισκόμαστε στην Πλάκα ,μια μερα του Ιούλη.Για την ακριβεια βρισκόμαστε κάτω απο τον καυτό ήλιο της Πλάκας στην Αθήνα .Και πεινάμε.Νιώθουμε τον ζεστό άνεμο ,ακούμε το γουργουρητο της κοιλιάς μας και τα τζιτζίκια που που εχουν ξεκουφάνει την πλάση με το αιτημά τους να ζευγαρώσουν.Και ξαφνικά κρατάμε στα χέρια μας,ενα ζεστό σουβλάκι πίτα γύρο.Η πίτα είνα αλάδωτη ,έχει αρπαξει ελαφρά στα κάρβουνα, ο γύρος ειναι φρέσκος και μοσχομυρίζει,η ντομάτα ειναι κατακόκκινη και αυθεντική,το κρεμύδι ζουμερό και το τζατζίκι φρέσκο σαν αυτό που φάγαμε το Πάσχα απο τα χεράκια της ξαδέρφης μας.Α! Επίσης έχει και λίγο κόκκινο πιπέρι παραπάνω.Το τρώμε μπουκιά τη μπουκιά και το φχαριστιόμαστε όσο τίποτα.Είναι τέλειο.Είναι αυτό που θέλαμε.Και το τρωμε με όρεξη και βουλιμία.Και τότε διψάμε.Θέλουμε μια μπύρα.


Βρισκόμαστε στην Ακρόπολη απο κάτω ,σε μια ελιά αραχτοί.Και έχουμε στα χέρια μας,ενα μπουκάλι παγωμένης μπύρας.Τόσο παγωμένης ,σχεδόν τσαφωμένης(με κρύσταλάκια πάγου).Ποτήρι δεν έχουμε .Πίνουμε απο το μπουκάλι.Γουλιά τη γουλιά νομίζουμε οτι αυτη η πουτάνα η μπύρα θα μπορούσε να είναι το νέκταρ των θεών.Τόσο πολυ τη γουστάρουμε.Η μπύρα τελειώνει πριν ζεσταθεί και μείς σκεφτόμαστε πως τα πράγματα ,για καποιο λόγο ,πανε ακριβώς οπως τα θέλουμε.Και κει που έχουμε σκάσει ενα χαμόγελο ευτυχίας και το αεράκι μας χαιδευει τα μαλλιά,και η ματιά μας απλώνεται πανω απο τη πρωτεουσα σε κάθε κατευθυνση,σκεφτόμαστε ,το εξης .." α ρε να χαμε και μια γκόμενα τώρα."


Βρισκόμαστε στο ίδιο σημείο που ειμασταν και πριν.Κατω απο την ελια,κάτω απο την Ακρόπολη και έχουμε πιεί την πιο γαμάτη μπύρα που έχουμε πιει ποτέ και έχουμε αρχίσει να θελουμε γυναίκα.Και ξαφνικά σκάει εκει αναμεσα απο τις πετρες τις Αρχαιες και τις ελιές η Ασπασία .Θεογκόμενα.Στην αρχη δε καταλαβάινουμε ποια ειναι,γιατι δεν ειναι και συνηθισμενό πραμα να σκαει μια τυπισα με χιτωνα λευκό και διαφανο που αφηνει να διαγραφονται απο κατω τα στηθια της οι ρογες της οι μηροι της τα γονατα της ,σανδάλια ,κότσο τα ξανθα της μαλιά,και να μυριζει αγριόσκινα και γιασεμιά.Μόλις όμως μας πλησιάζει ,μας κοιταζει στα μάτια με το πιο προκλητικο δυεισδητικό και συνάμα άγριο και ξεσηκωτικό βλέμμα κάθεται δίπλα μας,μας πιανει το μπούτι και μας λεει στα αυτι....με τα πιο κόκκινα χείλα που ειδαμε ποτε.,..." :

"θα σε γαμήσω οπως δε γαμησα ποτε τον Περικλή,αρκει να μου απαντησεις σ ενα ερωτημα".... tότε Και μονο τοτε.... αντιλαμβανόμαστε οτι αφενός η μπύρα κάτι άλλο ειχε εκτος απο κριθαρι,και εμεις για καποιο λογο ζουμε τα ανομολόγητα....


Ειπαμε που βρισκομαστε ετσι?Κατω απο την Ακροπολη ,κατω απο την Ελιά ,εχουμε φαει το σουβλάκι μας,εχουμε πιει τη μπύρα μας,θέλαμε να γαμήσουμε,και μαζί μας ειναι η Ασπασία του Περικλή,ετοιμη ν απατησει το φαντασμα του αντρα της ,αν της απαντήσουμε μια ερωτηση! Μονο μια!! Λεμε κ εμεις τοτε ...με υφος λιγωμενο..."τι ερωτηση ?οτι ερωτηση θες,,οτι απαντηση...πια απαντηση θες?σε ποια ερωτηση ?καντηνε".Το οτι η Ασπασια εχει πεθανει εδω και κατι χιλίαδες χρόνια δεν μας απασχολεί καθόλου.Τοσο πολυ θελουμε να την παρουμε.Και η Ασπασια προχωράει στο ερωτημά της :

-" ποια ειναι η μεση τιμη θερμοκρασιας στην επιφανεια του αστεροειδη " 409Ασπασια" που ανακαλύφθηκε το 1895 από τον Γάλλο αστρονόμο Ωγκύστ Σαρλουά και ονομαστηκε ετσι προς τιμήν μου ????"

-Μα.....μα,,αυτο ειναι γνωστο ψελίζουμε!!! Κ οχι μονο αυτο,αλλα κ αλλα πολλα!! Η διάμετρος της Ασπασίας υπολογίσθηκε σε 161,6 χιλιόμετρα (από δεδομένα του IRAS), ενώ η μάζα της εκτιμάται σε 4,42 τετράκις εκατομμύρια τόνους για μέση πυκνότητα 2 gr/cm³. O φασματικός τύπος της είναι C (ανθρακούχος), ενώ το άλβεδό της είναι 0,061 (από δεδομένα του IRAS). Η Ασπασία περιστρέφεται γύρω από τον εαυτό της μία φορά κάθε 9 ώρες και 1 λεπτό. Η μέση θερμοκρασία στην επιφάνειά της εκτιμάται σε 100 περίπου βαθμούς Κελσίου κάτω από το μηδέν.!!!!!!!!!!!


Βρισκόμαστε στη Κυψέλη.Στον πέμπτο οροφο.Βράζουμε στους 34 c μεσα στο σπιτι και εχουμε ανοιξει το ac.Εχουμε παρει εναν εσπρεσο φρεντο απο τη πλατεία ,γιατι οι φίλοι μας ,δε μας κανουν δωρο την επρεσιερα που θέλουμε διακαως τοσο καιρο τωρα.Απεναντί μας ,στο απεναντι μπαλκονι εχουμε ενα τυπο που βγαινει και σκουπιζει τις αδειες βερνατες του ,φορωντας ενα μαυρο σωβρακο,ενα μαυρο φανελακι,εχει τριχες παντου ,ιδρωνει και τον λενε Περικλη.Ανοιγουμε τη πορτα μας και καθομαστε απεναντι του του ωστε να μας δει.Μολις μας δει του φωναζουμε με οση δυναμη εχουμε :

-ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΕΙΣ ΑΣΤΕΡΟΕΙΔΗΣ ΠΟΤΕΕΕ ΡΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ --ΠΟΤΕΕΕΕΕΕΕ ΠΑΠΑΡΑ......Ε ΠΑΠΑΡΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ

Εικόνα

*Η Ασπασία (Aspasia) είναι ένας πολύ μεγάλος αστεροειδής της Κύριας Ζώνης Αστεροειδών με απόλυτο μέγεθος (όπως ορίζεται για το Ηλιακό Σύστημα) 7,62,Η Κύρια Ζώνη των Αστεροειδών είναι περιοχή ανάμεσα στις τροχιές του Άρη και του Δία στην οποία εντοπίζονται οι περισσότεροι αστεροειδείς του ηλιακού συστήματος.


Φίλε Γιώργη, απίστευτη περιγραφή.
Ένιωσα λες και σας έβλεπα............
Γιώργος Πατρίκης, Ν. Φάληρο

Γιατί αν η ελπίδα φαντάζει μεγαλείο, χαθήκαμε.
Γιατί αν η αισιοδοξία μοιάζει με ουτοπία τότε είμαστε καταδικασμένοι να ζήσουμε μια ζωή δίχως νόημα!
Άβαταρ μέλους
GiorgosP
 
Δημοσιεύσεις: 994
Εγγραφή: Τρί 21 Ιουν 2011, 8:20
Τοποθεσία: Ελλάδα - Αθήνα - Νέο Φάληρο

Λόγια του αέρα

Δημοσίευσηαπό Nick Gkikas » Κυρ 11 Αύγ 2013, 20:21

Κάτι σύννεφα χθες βράδυ, και μια υγρή μπόχα που μύριζε βροχή, ήταν το νέο που κυκλοφόρησε πιο γρήγορα και από τα κουτσομπολιά. Αλλά όσο γρήγορα κυκλοφόρησε, άλλο τόσο γρήγορα αδιαφορήσαμε. Η βροχή δεν ήρθε ποτέ εξάλλου. Κι ας κουβαλάει ο αέρας τρισεκατομμύρια τόνους νερού, πάνω από τα κεφάλια μας.
Πριν λίγες μέρες, με ξύπνησε μια άγρια ριπή του αέρα στον ακάλυπτο, με το βουιτό του, κατ'ευθείαν από το κατάστρωμα καραβιού που διασχίζει το Καρπάθιο. Και ήταν το μοναδικό πράγμα που έμοιαζε να έχει σημασία. Εννοώ ο αέρας.
Μ'αρέσει να περπατάω όταν φυσάει. Ο αέρας προκαλεί κίνηση. Κινούμαι παραπλεύρως. Επιλέγω τυχαίες διαδρομές σε τετράγωνα κατά τα άλλα μετρημένα με μοναδικό κριτήριο, το που θέλω να με χτυπάει ο αέρας. Στο πρόσωπο; Στη πλάτη; Μηπως θέλω να με δει λιγο ήλιος; Κάθε στενό και ενας μοναδικός συνδυασμός.
Την ώρα που κάνω αυτό, βλέπω τα συνθηματα στους τοίχους. Είναι τόσα πολλά και οι συνδυασμοί πρακτικά άπειροι, που υπολογίζω πως εάν κρατήσει μερικές ημέρες ακόμη ο αέρας και το καράβι συνεχίσει να περιπλανιέται στο Καρπάθιο, τότε θα μπορέσω να φτιάξω μια παράγραφο - κολλάζ όλων αυτών, που θα βγάζει νόημα. Για την ακρίβεια το απόλυτο νόημα. Αυτή η παράγραφος θα είναι η πραγματική γνώση για την πόλη και τους κατοίκους της. Θα είναι τόσο σπουδαία, που θα ισοδυναμεί με βιβλία ολόκληρα για την ιστορία. Θα είναι σαν την παγκόσμια εξίσωση που ψάχνουν εναγωνίως οι φυσικοί και οι μαθηματικοί.
Αλλάζω στενό. Το ταξίδι έχει ξεκινήσει.
Ένα κόκκινο σπρέυ με μεγάλα κεφαλαία γράμματα γράφει: "ΛΕΥΤΕΡΙΑ ΣΤΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ".
Μια ριπή του αέρα με αναγκάζει να αλλάξω λίγο ρότα και να διασχίζω διαγώνια το δρόμο:
"αγόρια ρομπότ κορίτσια φερυ μποτ"
και λίγο παρακάτω: "αγόρια ρομπμοτ".
Αναρωτιέμαι πόσα μπουκάλια μεσολάβησαν από το ένα στο άλλο.
ρομπμοτ, ρομπμοτ, ρομπμοτ.
Η λέξη τριγυρίζει στα κυκλώματα του μυαλού, και προκαλεί γέλιο συνειδητοποιώντας οτι το ρομπμότ, ξώκειλε και περπατάει στη μέση του δρόμου.
Μια ακόμη ριπή του αέρα, φέρνει σακούλες και χαρτιά στη μούρη..Η απάντηση έρχεται από κάπου ψηλά. Κάτι δεκαοχτούρες, ξεθάρρεψαν και επιδεικτικά χέζουν ένα συγκεκριμένο αυτοκίνητο. Ο "στρατηγός άνεμος", χαλάει όμως το στόχο τους.
"Τί να τα κάνω όλα αυτά που είσαι;", επαναλαμβάνει κάθε 20 μέτρα ένας ντροπαλός μαρκαδόρος. Βάλθηκα να το μετρήσω πόσες φορές το είδα γραμμένο. Έβγαλα 5 φορές. Άρα είναι 5 πράγματα. Ήθελα έναν μαρκαδόρο να συμπληρώσω από κάτω: Ελευθερία, Αγάπη, Ομορφιά, Δύναμη, Γνώση. Δεν αντέχω ούτε το μισό από αυτά. Είμαι σίγουρα ερωτευμένος και με τα 5.
Όλοι είναι διακοπές:
"Επιστροφή στις 19/8" λέει μια βιτρίνα. "Χέστηκα" της απαντάω. Θα ήθελα να έχω μαζί μου ένα μαρκαδόρο και να το γράψω από κάτω. Να μην γυρίσεις ποτέ. Κανείς να μην γυρίσει. Έτσι γιατί δεν έχει τίποτε πια να χάσει. Υποσχέθηκα στον εαυτό μου, να μην ξαναπατήσω σε μαγαζιά που ανακοινώνουν το πότε θα ανοίξουν ξανά. Λες και παρακαλάμε εναγωνίως να ανοίξουν. Εν πάσει περιπτώσει, στο σπίτι του κρεμασμένου δεν μιλάνε για σχοινί. Τί μας λες οτι πήγες διακοπές;
Δεν είναι η πόλη καταθλιπτική. Είναι οι κάτοικοί της τελικά. Εγώ δεν είμαι. Είμαι ενα ρομπμότ που οδηγάει ένα φερυ μποτ.
Ο αέρας τριγυρνάει ελεύθερος πια στα στενά.
Οι διακοπές πήγαν κι αυτές διακοπές μαζί με την κατάθλιψη.
Οι διακοπές είναι μια αγέλη από θρασύτατες αυταπάτες που γαυγίζουν τσιριχτά τις αγέννητες επιθυμίες.
"Γιατί φοράς κλουβί";
Γιατί φοβάμαι τον εαυτό μου, μονολογώ και αμέσως είδα οτι κάποιος ξέχασε το κλειδί στην εξώπορτα.
Μια ακόμη ριπή του αέρα σου φέρνει στ'αυτιά βογγητά από μια ανοιχτή μπαλκονόπορτα λίγο παρακάτω.
Ατέλειωτη ευχαρίστηση, σκέφτομαι.
Η ταινία αυτή θα μπορούσε να διαρκεί ώρες. Διάλειμμα για διαφημίσεις λοιπόν:, Νεσ-καφές φραπές, τέλειος στο ποτήρι, κορμιά μαυρισμένα και λευκό μαγιό, ένα σκάφος, νερά σμαραγδένια, βουτιές....Κυρίως όμως, το τέλειο ποτήρι φραπέ που παίζει παντού στην εικόνα, ο σωστός αφρός, το απίστευτο χρώμα, η απόλυτη αυταπάτη. Πάντα αναρωτιόμουνα πώς τελικά οι δικοί μου φραπέδες καταλήγουν σε ενα μίζερο ξεραμένο αφρό, ο οποίος κρέμεται εναγωνίως από τα τοιχώματα του ποτηριού για να μην πέσει σε έναν αηδιαστικό μαύρο ζωμό από κάτω που τον φλερτάρουν μύγες.
Ευτυχώς, έχω καιρό να δω τη διαφήμιση. Ευτυχώς έχω καιρό να δω τηλεόραση γενικώς. Ευτυχώς ακόμη και οι διακοπές λείπουν. Ευτυχώς που είναι δεκαπενταύγουστος και ναι, ευτυχώς που φυσάει. Και, κάποια χρονιά, εάν κανείς δεν γυρίσει, ίσως μπορέσω κι εγώ να διαβάσω αυτό το κρυμμένο νόημα των τοίχων...
Ψάξε μονοπάτι απάτητο, απ τα βλέφαρα διώξε τον ύπνο,
Φιλα τους προδότες σου στο δείπνο, χάραξε πορεία για το Άρρητο....
Άβαταρ μέλους
Nick Gkikas
Site Admin
 
Δημοσιεύσεις: 1683
Εγγραφή: Τρί 22 Μαρ 2011, 1:11
Τοποθεσία: Ηλιούπολη Αττικής 150μ και Ζάρακες Ευβοίας 160μ

Το σύννεφο και ο αμμόλοφος (του Paulo Coehlo)

Δημοσίευσηαπό xionopatriarxis » Κυρ 18 Αύγ 2013, 10:09

Ένα νεαρό σύννεφο γεννήθηκε στο μέσο μιας μεγάλης καταιγίδας στη Μεσόγειο. Αλλά δεν πρόλαβε να μεγαλώσει εκεί, ένας δυνατός άνεμος έσπρωξε όλα τα σύννεφα προς την Ανατολή.

Μόλις έφτασαν στην ήπειρο, το κλίμα άλλαξε στον ουρανό έλαμπε ένας γενναιόδωρος ήλιος και από κάτω τους εκτεινόταν η χρυσαφένια άμμος της ερήμου Σαχάρα. Ο άνεμος συνέχισε να τα σπρώχνει προς τα δάση του Νότου, καθώς στη έρημο δεν βρέχει σχεδόν ποτέ.

Ωστόσο, τα νεαρά σύννεφα είναι σαν τους νεαρούς ανθρώπους. Το σύννεφό μας λοιπόν αποφάσισε ν’ απομακρυνθεί από τους γονείς του και τους μεγαλύτερους φίλους του για να γνωρίσει τον κόσμο.

- Τι κάνεις εκεί; Φώναξε ο άνεμος. Η έρημος είναι όλη ίδια! Γύρνα στο σμήνος και θα πάμε στο κέντρο της Αφρικής, όπου υπάρχουν εκθαμβωτικά βουνά και δέντρα!

Αλλά το νεαρό σύννεφο, ανυπότακτο από τη φύση του, δεν υπάκουσε. Χαμήλωσε σιγά-σιγά, έως ότου κατάφερε να αιωρηθεί σε μια γενναιόδωρη και γλυκιά αύρα και να πλησιάσει τη χρυσαφένια άμμο. Αφού τριγύρισε αρκετά, πρόσεξε ότι ένας από τους αμμόλοφους του χαμογελούσε. Είδε ότι κι εκείνος ήταν νέος, πρόσφατα σχηματισμένος από τον άνεμο που μόλις είχε περάσει. Την ίδια στιγμή ερωτεύτηκε την χρυσή του κόμη.

- Καλημέρα, είπε. Πώς είναι η ζωή εκεί κάτω;

- Έχω την συντροφιά των άλλων αμμόλοφων, του ήλιου, του ανέμου και των καραβανιών που περνούν από δω πότε-πότε. Μερικές φορές κάνει πολλή ζέστη, όμως είναι υποφερτή. Και πώς είναι η ζωή εκεί πάνω;

- Κι εδώ υπάρχει άνεμος και ήλιος, αλλά το πλεονέκτημα είναι ότι μπορώ και τριγυρνάω στον ουρανό και να μαθαίνω πολλά πράγματα.

- Για μένα η ζωή είναι σύντομη, είπε ο αμμόλοφος. Όταν ο άνεμος επιστρέψει από τα δάση, θα εξαφανιστώ.

- Και αυτό σου προκαλεί θλίψη;

- Μου δίνει την εντύπωση ότι δεν χρησιμεύω σε τίποτα.

- Κι εγώ αισθάνομαι το ίδιο. Μόλις περάσει ο επόμενος άνεμος θα πάω στο Νότο και θα μεταμορφωθώ σε βροχή. Αυτή είναι η μοίρα μου ωστόσο.

Ο αμμόλοφος δίστασε, αλλά τελικά είπε:

- Ξέρεις ότι εμείς εδώ στην έρημο τη βροχή την λέμε «παράδεισο»;

- Δεν ήξερα ότι μπορούσα να μεταμορφωθώ σε κάτι τόσο σημαντικό, είπε το σύννεφο γεμάτο περηφάνια.

- Έχω ακούσει πολλούς μύθους από γέρικους αμμόλοφους . Λένε ότι μετά τη βροχή καλυπτόμαστε από χλόη και λουλούδια. Εγώ όμως ποτέ δεν θα μάθω τι είναι αυτό, γιατί στην έρημο βρέχει πολύ σπάνια.

Ήταν η σειρά του σύννεφου να διστάσει. Αμέσως μετά όμως του χάρισε ένα πλατύ χαμόγελο.

- Αν θέλεις, μπορώ να ρίξω πάνω σου βροχή. Αν και μόλις έφτασα, σ’ έχω ερωτευθεί και θα θελα να μείνω εδώ για πάντα.

- Όταν σε είδα για πρώτη φορά στον ουρανό κι εγώ σε αγάπησα, είπε ο αμμόλοφος. Αν όμως μεταμορφώσεις την ωραία λευκή κόμη σου σε βροχή, θα πεθάνεις.

- Η Αγάπη δεν πεθαίνει ποτέ, είπε το σύννεφο. Μεταμορφώνεται. Κι εγώ θέλω να σου δείξω τον παράδεισο.

Άρχισε λοιπόν να χαϊδεύει τον αμμόλοφο με μικρές σταγόνες και παρέμειναν μαζί μέχρι που εμφανίστηκε το ουράνιο τόξο. Την επόμενη μέρα ο μικρός αμμόλοφος ήταν καλυμμένος με λουλούδια. Κάποια σύννεφα που περνούσαν με προορισμό την Αφρική νόμισαν ότι εκεί ήταν ένα κομμάτι του δάσους που έψαχναν κι έριξαν κι άλλη βροχή. Λίγα χρόνια μετά, ο αμμόλοφος είχε μεταμορφωθεί σε όαση, η οποία δρόσιζε τους ταξιδιώτες με τη σκιά των δέντρων της.

Και όλα αυτά επειδή κάποια μέρα ένα ερωτευμένο σύννεφο δεν φοβήθηκε να δώσει την ζωή του για την αγάπη.

http://antikleidi.com/2012/01/04/sandcoelio/
Άβαταρ μέλους
xionopatriarxis
 
Δημοσιεύσεις: 851
Εγγραφή: Τετ 06 Απρ 2011, 20:33
Τοποθεσία: Snowland

ΠροηγούμενηΕπόμενο

Επιστροφή στο Συζητήσεις

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Συζήτηση: Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 2 επισκέπτες

cron