Λιγες σκεψεις για τη λιστα

Προτάσεις, για τη βελτίωση της λειτουργίας της κοινότητας. Ιδέες, απορίες, και αναφορά προβλημάτων!

Λιγες σκεψεις για τη λιστα

Δημοσίευσηαπό nNoe » Κυρ 08 Σεπ 2013, 0:57

Aθήνα ,αρχές Σεπτέβρη 2013.

Πριν την hellasweather ,είμασταν όλοι μόνοι μας κ είχαμε άγνοια της μοναξιάς μας.Είμασταν εμείς και ο καιρός.Αυτό το μαγικό "πράγμα" που μας γοήτευε στις εκφράσεις του,που μας τραβούσε σε μια απόλυτα προσωπική σχέση μαζί του.Αγαπούσαμε κάτι που δεν πιανόταν ,δεν εξαρτιόταν απο εμάς,δεν καθοριζόταν απο εμάς,δεν απαιτούσε απο μας καμιά ευθύνη.


Οταν έγινε η hellasweather ,χάσαμε τη μοναξιά μας.Χάσαμε την απόλυτα προσωπική μας σχέση μ αυτό που έκανε τους άλλους να μας θεωρούν παράξενους ,περίεργους,γραφικούς ,βαρεμένους.Για την ακρίβεια δε το χάσαμε .Το καταθέσαμε σαν συνεισφορά σε μια ομάδα ανθρώπων που αγαπούσαν το ίδιο πράγμα με μας.Λες πως πιστέψαμε και συνενοηθήκαμε ολοι,οτι αν προσθέταμε όλη την αγάπη μας κ το ενδιαφέρον όλων μας,θα μπορούσαμε μ έναν τρόπο να ψηλώσουμε,να μεγαλωσουμε,να κοιτάμε καλύτερα,να μάθουμε περισσότερα,να μεγαλώσουμε την δύναμη της αγάπης μας για τον καιρό .Και είχαμε δίκιο.Και έγιναν όλα αυτά .Και είπαμε πως αυτό αξίζει πραγματικά να χει χώρο και θέση στη ζωή μας.Και του δωσαμε .Χώρο και θέση.Χωρο ,θέση και χρόνο.Απ τα τρια αυτα πράγματα ,ο χρόνος ομως έκρυβε τις περισσότερες εκπλήξεις .


Μια απο τις μεγαλύτερες εκπλήξεις του χρόνου μας,ήταν όχι ο καιρός,μα εμείς οι ίδιοι.Γνωρίζαμε πιο πολλα για τον καιρό,και την ίδια ωρα γνωρίζαμε πιο πολλά για τους άλλους ανθρώπους που αγαπούσαν τον καιρό αλλα και για μας τους ίδιους.Γνωρίζαμε τι μας αρεσε και γιατί.Μαθαίναμε τι ακριβώς άρεσε στους αλλους και γιατί.Και υποστήκαμε τις συνέπειες αυτής της γνώσης.Δεν ηταν ίδιος ο τρόπος της αγαπης μας μ αυτόν των άλλων.Δεν ηταν ίδιοι πάντα οι στόχοι μας.Δεν ηταν πάντα ευχάριστος ο τρόπος της ανακάλυψης ,δεν ηταν πάντα αρμονική η συμβίωση μας.Βγάλαμε τα "εγω" μας σα γυμνά καλώδια στη βροχή,βγάλαμε την ιδιοτελειά μας για βόλτα τις άνομβρες μέρες ,φυλακίσαμε την ευγενειά μας στον καθωσπρεπισμό ενος δειπνου στο οικογενειακο τραπεζι μιας συννεφιασμένης Κυριακής,βγάλαμε την απεχθεια μας και την αδιαφορία μας σαν χειμωνιάτικα σακάκια που μας βάραιναν το καλοκαίρι,και τα πετάξαμε οπου βρήκαμε. Αυτα κ άλλα πολλά "ανθρώπινα εγκλήματα " κάναμε ,όλα στο ονομα αυτης της αγάπης μας.


Η αλήθεια ήταν πως είχαμε βρει ενα κόλπο να κρύβουμε αυτα τα εγκληματα μας.Και αυτός ο τροπος δεν ηταν άλλος ,απο το ίδιο το αντικείμενο της αγάπης μας.Ο Καιρος! Χρειαζόμασατν τον καιρό,χρειαζομασταν τη βροχή να θολώσει τα νερά,το χιόνι να κρυψει τις ασχήμιες μας,τον κερυανό να σκεπάσουμε τις κραυγες των άλλων,τα σύννεφα να μας ταξιδέψουν σε χάρτες πολύ πιο καλύτερους απ αυτους των αντιπάλων μας.Και ο καιρός βοηθούσε .Πάντα βοηθούσε.Αλλοτε αμεσως άλλοτε με καθυστερηση ,αλλά πάντα βοηθούσε.Κ ο χρόνος περνούσε ,και ο καιρός κυλούσε και η ζωη μας κυλουσε και η απολυτα προσωπικά μας αγάπη ,που μας οδηγησε μεχρι εδω ,απομακρυνόταν όλο και πιο πολύ στα πεδία κάποιων μαχων,καποιων αναγκών,καποιων υποχρεωσεων,καποιων ιδαιτεροττητων.Αλλαζαμε ,και μαζι μας αλλάζαν και οι άλλοι.

Μονο ο καιρος έμενε ίδιος πάντα .Και αυτο μας πονούσε.Και μας τσάντιζε.Γιατι μας ξεπερνούσε κατά πολύ.Γιατι μας εκανε να νιωθουμε πως πρεπει να βρουμε ξανά ,εκείνη την αρχική μας αγαπη γιαυτον.Και αυτο ηταν πια πολυ δυσκολο για ολους μας.Και αρχισαμε ο καθενας τα νταραβέρια και τις διαπραγματευσεις σε απολυτα προσωπικο επιπεδο,μαζι του,ξεχνωντας τον χωρο που μας εφερε κοντα ,ξεχνωντας ολα εκεινα που μας οδηγησαν μεχρι εδω,αφηνοντας ο καθενας τις προσωπικες του ευθυνες θαμμενες μεσα σ αιωνιες χιονουρες,πνιγμενες μεσα σε αμετρητα καταγεγραμμενα χιλιοστα ,παρμενες απο ανεμους και θυελλες.


Μα ο καιρος και ο χρονος ,συνέχισαν να μας εκπλησουν και καθολου δε μας λυπηθηκαν .Μπορουσαμε να αλλαξουμε το περιβλημα τς σχεσης μας,μπορουσαμε να αλλοιωσουμε η να μεταφρασουμε τα δεδομενα ,αλλα δεν μπορουσαμε να ακουμπησουμε καθολου πια τη καρδιά της αγαπης μας.Γιναμε σα τον πυργο της Βαβελ.Για ενα σκοπο μεν,αλλα χωρις να καταλαβαινει κανενας τι λεει ο αλλος και τι εννοει.Αρχισαμε να συζηταμε τι φταιει.Ο χωρος ?Τ ατομα ?Η εποχη? ο ιδιος ο καιρος ?Οι αναγκες μας ?Οι φιλοδοξιες μας?Οι εγωισμοι μας?Και η κουβεντα συνεχιζεται ακομα......χωρις να ακουπαει καθολου αυτο που πραγματικα λειπει.Την πρωταρχικη μας αγαπη.Μα ειναι τοσο αδοξο αυτο το τελος για μια σχεση .......δεν ειναι???


Ειναι!! Κια γιαυτην και για καθε αλλη σχέση ,οταν δεν μαθαινει απ τα λαθη της.Οταν δεν υπερασπιζεται το σπιτι της,οταν δεν αγκαλιαζει την ιδιαιτεροτητα της,οταν δε δινει χωρο ,αερα και σεβασμο στις επιμερους αγαπες των αλλων.Οταν δεν μαθαινει οτι για κρατηθει μια σχεση ζωντανη χρειαζονται υποχωρησεις ,οτι απ τους νομους πιο ισχυροι ειναι οι αγραφοι και οχι οι γραπτοι νομοι,οταν δεν εχει την ευελιξια της κατανοησης ποτε κανουμε χρηση των αγραφτων και ποτε των γρατων νομων... ,αλλα και οταν δεν εχει την αυστηροτητα της προασπισης της .Οταν δεν αναλαμβανει ευθυνες τελικα!!Γιατι... για ν αγαπαμε τον καιρο δεν εχουμε καμια ευθυνη και ο ιδιος ο καιρος δε μας ζηταει καμμια ευθυνη,οπως ακριβως δε ζητας ευθυνες απο τα παιδια.Οταν ομως θελεις να προστατεψεις αυτη σου την αγαπη πρεπει να αναλαμβανεις ευθυνες και οι ευθυνες για κανενα ενηλικο δεν ειναι ισως ευχαριστες ,αλλα ειναι ομως αναποτρεπτα αναγκαιες.Οι ευθυνες οδηγουν στη ληψη αποφασεων και στις επιλογες.Και οι επιλογες οδηγουν στον αποκλεισμο καποιων πραγματων και στην αποδοχη καποιων αλλων.Και αυτο συνεχεια ελεγχεται και ξαναλεγχεται με το χρονο, γα να πιστοποιηθει η αντοχη του σε καθε καιρο!!!

Η Hellasweather θελει να παραμενει ο μοναδικος χωρος ,που μπορει ο ΟΠΟΙΟΣΔΗΠΟΤΕ να καταθεσει τη δικη του αγαπη για τον καιρο,με την δικη του ιδιατεροτητα ,χωρις να γινεται αντικειμενο χλευασμου η ειρωνειας.Ο μοναδικος χωρος που οτι εμφραγμα εχει παθει ολα αυτα τα χρονια ,το χει παθει οταν αυτο το κορυφαιο σημειο αναφορας,πηγε να πληγεί ,οταν αυτος ο θεμελιος λιθος της υπαρξης της πλήγηκε απο συμπεριφορες και πραξεις και λογια..Ειναι ο μοναδικος χωρος που θα συνεχισει να δινει τη μαχη εχοντας σαν βασικο αξονα του την ελευθερη εκφραση ΟΛΩΝ.Και αυτων που δινουν μετρησεις αξιοπιστες απο σταθμους ,κ αυτων που δινουν αναξιοπιστες απο θερμομετρα υδραργυρικα απο το σουπερ μαρκετ.Και αυτων που διαβαζουν χαρτες και αυτων που διαβαζουν τα μερομηνια.Και αυτων που γραφουν τραγουδια ,και αυτων που σχεδιαζουν χαρτες.ΟΛΩΝ.Και η ευθυνη για να υπαρχει και ν αναπνεει αυτος ο χωρος ειναι ΕΥΘΥΝΗ ΟΛΩΝ.
*nNoe*

http://armenistis87b.blogspot.com/

"Ιn Hellasweather,we trust"
Άβαταρ μέλους
nNoe
 
Δημοσιεύσεις: 2071
Εγγραφή: Τετ 30 Μαρ 2011, 8:17
Τοποθεσία: ΑΘΗΝΑ(ΚΥΨΕΛΗ)

Re: Λιγες σκεψεις για τη λιστα

Δημοσίευσηαπό ggerakaris » Κυρ 08 Σεπ 2013, 17:38

Γιώργο πολύ μου άρεσε το παραπάνω ψυχολογικό πορτραίτο του γνήσιου παλαβού χιονοτρελαμένου, καταιγιδόπληκτου, καυσωνολάτρη καιρόφιλου που περριγράφεις. Η κατακλείδα σου δε στο τελείωμα του μηνύματός σου, θα πρέπει να μας προβληματίσει όλους και να μας αφυπνίσει, εάν πραγματικά αγαπάμε αυτό που λέμε Καιρός και Λίστα HW.
Γερακάρης Γιώργος
Ελεούσα Ιωαννίνων Υψόμ. 540 m

http://users.otenet.gr/~oejhtc/
Άβαταρ μέλους
ggerakaris
 
Δημοσιεύσεις: 620
Εγγραφή: Πέμ 09 Ιουν 2011, 19:33
Τοποθεσία: Ελεούσα Ιωαννίνων, 540μ.

Re: Λιγες σκεψεις για τη λιστα

Δημοσίευσηαπό teddyk » Σάβ 21 Σεπ 2013, 10:11

nNoe έγραψε:Aθήνα ,αρχές Σεπτέβρη 2013.

Πριν την hellasweather ,είμασταν όλοι μόνοι μας κ είχαμε άγνοια της μοναξιάς μας.Είμασταν εμείς και ο καιρός.Αυτό το μαγικό "πράγμα" που μας γοήτευε στις εκφράσεις του,που μας τραβούσε σε μια απόλυτα προσωπική σχέση μαζί του.Αγαπούσαμε κάτι που δεν πιανόταν ,δεν εξαρτιόταν απο εμάς,δεν καθοριζόταν απο εμάς,δεν απαιτούσε απο μας καμιά ευθύνη.


Οταν έγινε η hellasweather ,χάσαμε τη μοναξιά μας.Χάσαμε την απόλυτα προσωπική μας σχέση μ αυτό που έκανε τους άλλους να μας θεωρούν παράξενους ,περίεργους,γραφικούς ,βαρεμένους.Για την ακρίβεια δε το χάσαμε .Το καταθέσαμε σαν συνεισφορά σε μια ομάδα ανθρώπων που αγαπούσαν το ίδιο πράγμα με μας.Λες πως πιστέψαμε και συνενοηθήκαμε ολοι,οτι αν προσθέταμε όλη την αγάπη μας κ το ενδιαφέρον όλων μας,θα μπορούσαμε μ έναν τρόπο να ψηλώσουμε,να μεγαλωσουμε,να κοιτάμε καλύτερα,να μάθουμε περισσότερα,να μεγαλώσουμε την δύναμη της αγάπης μας για τον καιρό .Και είχαμε δίκιο.Και έγιναν όλα αυτά .Και είπαμε πως αυτό αξίζει πραγματικά να χει χώρο και θέση στη ζωή μας.Και του δωσαμε .Χώρο και θέση.Χωρο ,θέση και χρόνο.Απ τα τρια αυτα πράγματα ,ο χρόνος ομως έκρυβε τις περισσότερες εκπλήξεις .


Μια απο τις μεγαλύτερες εκπλήξεις του χρόνου μας,ήταν όχι ο καιρός,μα εμείς οι ίδιοι.Γνωρίζαμε πιο πολλα για τον καιρό,και την ίδια ωρα γνωρίζαμε πιο πολλά για τους άλλους ανθρώπους που αγαπούσαν τον καιρό αλλα και για μας τους ίδιους.Γνωρίζαμε τι μας αρεσε και γιατί.Μαθαίναμε τι ακριβώς άρεσε στους αλλους και γιατί.Και υποστήκαμε τις συνέπειες αυτής της γνώσης.Δεν ηταν ίδιος ο τρόπος της αγαπης μας μ αυτόν των άλλων.Δεν ηταν ίδιοι πάντα οι στόχοι μας.Δεν ηταν πάντα ευχάριστος ο τρόπος της ανακάλυψης ,δεν ηταν πάντα αρμονική η συμβίωση μας.Βγάλαμε τα "εγω" μας σα γυμνά καλώδια στη βροχή,βγάλαμε την ιδιοτελειά μας για βόλτα τις άνομβρες μέρες ,φυλακίσαμε την ευγενειά μας στον καθωσπρεπισμό ενος δειπνου στο οικογενειακο τραπεζι μιας συννεφιασμένης Κυριακής,βγάλαμε την απεχθεια μας και την αδιαφορία μας σαν χειμωνιάτικα σακάκια που μας βάραιναν το καλοκαίρι,και τα πετάξαμε οπου βρήκαμε. Αυτα κ άλλα πολλά "ανθρώπινα εγκλήματα " κάναμε ,όλα στο ονομα αυτης της αγάπης μας.


Η αλήθεια ήταν πως είχαμε βρει ενα κόλπο να κρύβουμε αυτα τα εγκληματα μας.Και αυτός ο τροπος δεν ηταν άλλος ,απο το ίδιο το αντικείμενο της αγάπης μας.Ο Καιρος! Χρειαζόμασατν τον καιρό,χρειαζομασταν τη βροχή να θολώσει τα νερά,το χιόνι να κρυψει τις ασχήμιες μας,τον κερυανό να σκεπάσουμε τις κραυγες των άλλων,τα σύννεφα να μας ταξιδέψουν σε χάρτες πολύ πιο καλύτερους απ αυτους των αντιπάλων μας.Και ο καιρός βοηθούσε .Πάντα βοηθούσε.Αλλοτε αμεσως άλλοτε με καθυστερηση ,αλλά πάντα βοηθούσε.Κ ο χρόνος περνούσε ,και ο καιρός κυλούσε και η ζωη μας κυλουσε και η απολυτα προσωπικά μας αγάπη ,που μας οδηγησε μεχρι εδω ,απομακρυνόταν όλο και πιο πολύ στα πεδία κάποιων μαχων,καποιων αναγκών,καποιων υποχρεωσεων,καποιων ιδαιτεροττητων.Αλλαζαμε ,και μαζι μας αλλάζαν και οι άλλοι.

Μονο ο καιρος έμενε ίδιος πάντα .Και αυτο μας πονούσε.Και μας τσάντιζε.Γιατι μας ξεπερνούσε κατά πολύ.Γιατι μας εκανε να νιωθουμε πως πρεπει να βρουμε ξανά ,εκείνη την αρχική μας αγαπη γιαυτον.Και αυτο ηταν πια πολυ δυσκολο για ολους μας.Και αρχισαμε ο καθενας τα νταραβέρια και τις διαπραγματευσεις σε απολυτα προσωπικο επιπεδο,μαζι του,ξεχνωντας τον χωρο που μας εφερε κοντα ,ξεχνωντας ολα εκεινα που μας οδηγησαν μεχρι εδω,αφηνοντας ο καθενας τις προσωπικες του ευθυνες θαμμενες μεσα σ αιωνιες χιονουρες,πνιγμενες μεσα σε αμετρητα καταγεγραμμενα χιλιοστα ,παρμενες απο ανεμους και θυελλες.


Μα ο καιρος και ο χρονος ,συνέχισαν να μας εκπλησουν και καθολου δε μας λυπηθηκαν .Μπορουσαμε να αλλαξουμε το περιβλημα τς σχεσης μας,μπορουσαμε να αλλοιωσουμε η να μεταφρασουμε τα δεδομενα ,αλλα δεν μπορουσαμε να ακουμπησουμε καθολου πια τη καρδιά της αγαπης μας.Γιναμε σα τον πυργο της Βαβελ.Για ενα σκοπο μεν,αλλα χωρις να καταλαβαινει κανενας τι λεει ο αλλος και τι εννοει.Αρχισαμε να συζηταμε τι φταιει.Ο χωρος ?Τ ατομα ?Η εποχη? ο ιδιος ο καιρος ?Οι αναγκες μας ?Οι φιλοδοξιες μας?Οι εγωισμοι μας?Και η κουβεντα συνεχιζεται ακομα......χωρις να ακουπαει καθολου αυτο που πραγματικα λειπει.Την πρωταρχικη μας αγαπη.Μα ειναι τοσο αδοξο αυτο το τελος για μια σχεση .......δεν ειναι???


Ειναι!! Κια γιαυτην και για καθε αλλη σχέση ,οταν δεν μαθαινει απ τα λαθη της.Οταν δεν υπερασπιζεται το σπιτι της,οταν δεν αγκαλιαζει την ιδιαιτεροτητα της,οταν δε δινει χωρο ,αερα και σεβασμο στις επιμερους αγαπες των αλλων.Οταν δεν μαθαινει οτι για κρατηθει μια σχεση ζωντανη χρειαζονται υποχωρησεις ,οτι απ τους νομους πιο ισχυροι ειναι οι αγραφοι και οχι οι γραπτοι νομοι,οταν δεν εχει την ευελιξια της κατανοησης ποτε κανουμε χρηση των αγραφτων και ποτε των γρατων νομων... ,αλλα και οταν δεν εχει την αυστηροτητα της προασπισης της .Οταν δεν αναλαμβανει ευθυνες τελικα!!Γιατι... για ν αγαπαμε τον καιρο δεν εχουμε καμια ευθυνη και ο ιδιος ο καιρος δε μας ζηταει καμμια ευθυνη,οπως ακριβως δε ζητας ευθυνες απο τα παιδια.Οταν ομως θελεις να προστατεψεις αυτη σου την αγαπη πρεπει να αναλαμβανεις ευθυνες και οι ευθυνες για κανενα ενηλικο δεν ειναι ισως ευχαριστες ,αλλα ειναι ομως αναποτρεπτα αναγκαιες.Οι ευθυνες οδηγουν στη ληψη αποφασεων και στις επιλογες.Και οι επιλογες οδηγουν στον αποκλεισμο καποιων πραγματων και στην αποδοχη καποιων αλλων.Και αυτο συνεχεια ελεγχεται και ξαναλεγχεται με το χρονο, γα να πιστοποιηθει η αντοχη του σε καθε καιρο!!!

Η Hellasweather θελει να παραμενει ο μοναδικος χωρος ,που μπορει ο ΟΠΟΙΟΣΔΗΠΟΤΕ να καταθεσει τη δικη του αγαπη για τον καιρο,με την δικη του ιδιατεροτητα ,χωρις να γινεται αντικειμενο χλευασμου η ειρωνειας.Ο μοναδικος χωρος που οτι εμφραγμα εχει παθει ολα αυτα τα χρονια ,το χει παθει οταν αυτο το κορυφαιο σημειο αναφορας,πηγε να πληγεί ,οταν αυτος ο θεμελιος λιθος της υπαρξης της πλήγηκε απο συμπεριφορες και πραξεις και λογια..Ειναι ο μοναδικος χωρος που θα συνεχισει να δινει τη μαχη εχοντας σαν βασικο αξονα του την ελευθερη εκφραση ΟΛΩΝ.Και αυτων που δινουν μετρησεις αξιοπιστες απο σταθμους ,κ αυτων που δινουν αναξιοπιστες απο θερμομετρα υδραργυρικα απο το σουπερ μαρκετ.Και αυτων που διαβαζουν χαρτες και αυτων που διαβαζουν τα μερομηνια.Και αυτων που γραφουν τραγουδια ,και αυτων που σχεδιαζουν χαρτες.ΟΛΩΝ.Και η ευθυνη για να υπαρχει και ν αναπνεει αυτος ο χωρος ειναι ΕΥΘΥΝΗ ΟΛΩΝ.

ΓΙΩΡΓΟ......ΑΠΛΑ.....ΕΤΣΙ ΑΚΡΙΒΩΣς ΕΙΝΑΙ ΟΛΑ!!ΟΠΩΣ ΤΑ ΛΕΣ ΑΓΟΡΙΝΑ!!!ΕΧΕΙΣ ΔΙΚΙΟΚ ΜΟΝΟ ΔΙΚΙΟ!!!
Αν αγαπάμε τον καιρο...αγαπαμε κ πρεπει αν κρατησουμε τη λιστα μας ετσι οπως ακριβως ηταν κ ειναι τοσα χρονια!!
[b][i][color=#0000BF]Ted Kalyvas-Derdemezis[/color]
[/i][/b][color=#0000FF]Athens-Kifissia-290m[/color]

[i][color=#FF0040]http://www.cyclogenesis.gr/kifissia , http://weatherace.blogspot.com/[/color][/i]
Άβαταρ μέλους
teddyk
 
Δημοσιεύσεις: 199
Εγγραφή: Σάβ 08 Οκτ 2011, 18:26
Τοποθεσία: Athens-Kifissia


Επιστροφή στο Προτάσεις / Απορίες / Προβλήματα

Μέλη σε σύνδεση

Μέλη σε αυτή την Συζήτηση : Δεν υπάρχουν εγγεγραμμένα μέλη και 1 επισκέπτης